بازیافت پلی اتیلن PE

“پلی اتیلن” ( PE ) پلاستیک صنعتی بسیار مفید و کاربردی است که در دهه گذشته شاهد افزایش سریع مصرف این ماده پلیمری در صنعت و به تبع آن افزایش ضایعات حاصله از این ماده می باشیم.
در چنین وضعیتی مساله بازیافت ضایعات و مشکلات زیست محیطی اهمیت بیشتری پیدا می کند که با بازیافت موثر و توسعه کاربردهای جدید برای محصولات تهیه شده از پلیمرهای بازیافتی می تواند مشکل تجمع ضایعات و آلودگی محیط زیست را کمتر کند.
پلی اتیلن، ماده ای است که اگر بازیافت آن به خوبی صورت پذیرد و ناخالصی های مواد بازیافتی آن حذف شود، علاوه بر صرفه جویی اقتصادی قابل ملاحظه، می تواند به خوبی خواص پلی اتیلن نو را دارا باشد. علاوه بر این استفاده از ضایعات به پاکسازی محیط زیست و جلوگیری از انباشت ضایعات پلاستیکی در طبیعت کمک کند.
تحقیقات نشان داده است ایجاد پیوند بین گروه های عاملی سازگار کننده و پلی اتیلن بازیافتی ضمن ایجاد سازگاری در آلیاژ نهایی موجب بهبود خواص مکانیکی از جمله استحکام کششی و مقاومت ضربه ای می شود.
از نتیجه این کار می توان در کاربردهایی که به مقاومت ضربه ای و کششی بالایی نیاز دارد استفاده کرد.

از جمله موارد کاربرد آن می توان به:
استفاده در تسمه های بسته بندی محموله های حجیم در بنادر به عنوان جایگزین تسمه های فلزی
استفاده به عنوان الیاف در صنایع نساجی، لوازم خانگی و ورزشی، صنایع خودرو سازی و تولید پانل های اسفنجی عایق دار برای مصارف ساختمانی اشاره کرد.
پلی اتیلن در تجهیزات آب و فاضلاب همچون لوله، اتصالات، محفظه شیرهای قطع و وصل، پله های منهول، الیاف و … و سایر صنایع کاربرد دارد.
در فرایند بازیافت مواد پلاستیکی، نوع پلیمری که باید بازیافت شود مد نظر قرار می‌گیرد. بدین ترتیب که هر نوع پلیمر جدا از انواع دیگر بازیافت می شود، در غیر این صورت فرایند بازیافت با اشکال روبه رو خواهد شد.
به عنوان مثال: فرآیند بازیافت پلی اتیلن ها با هم، پلی پروپیلن ها با هم و پلی آمیدها با هم صورت گیرد، چرا که هنگام فرایند بازیافت مواد پلاستیکی را خرد سپس ذوب کرده و مجدداً مورد استفاده قرار می دهند بنابراین اگر ترکیبی از مواد پلاستیکی مختلف نظیر ظروف یک بار مصرف با انواع مختلف خرد و سپس ذوب شوند، با توجه به متفاوت بودن نقطه ذوب ترکیب ناهمگونی ایجاد می شود.
شایان ذکر است که بازیافت PEپلی اتیلن؛ یکی از موفق ترین نمونه های بازیافت پلیمرها بوده و انواع بازیافت های مکانیکی، فیزیکی و شیمیایی برای این پلیمر مورد استفاده قرار می گیرند.
برای بهره برداری از این پلیمرها در صنعت دو موضوع باید مورد توجه قرار گیرد:
الف) دید محیط زیستی: این مواد باید سریعاً در محیط مورد تجزیه قرار گیرند، بافت خاک را بر هم نزنند و به راحتی با برنامه های مدیریت زباله و بازیافت مواد از محیط خارج شوند.
ب) دید صنعتی: این مواد باید خصوصیات مورد انتظار صنعت را از جمله دوام و کارایی را داشته باشند و از همه مهمتر پس از برابری یا بهبود کیفیت نسبت به مواد معمول، قیمت تمام شده مناسبی داشته باشند.
نکته ای که نباید از نظر دور داشت این است که علی رغم قیمت بالاتر تولید پلاستیک های زیست تخریب پذیر، چه بسا قیمت واقعی آنها بسیار کمتر از پلاستیک های سنتی باشد؛ چرا که بهای تخریب محیط زیست و هزینه بازیافت پس از تولید هیچ گاه مورد محاسبه قرار نمی گیرد.
تقریباً تمامی پلاستیک‌های معمول در بازار از محصولات پتروشیمی که غیر قابل برگشت به محیط می‌باشند، به دست می‌آیند. راه‌حل جایگزین برای این منظور، بهره‌برداری از باکتری های خاکزی است. باید منتظر بود تا سرانجام شاهد تولید اقتصادی این محصولات دوستدار محیط زیست در آینده‌ای نزدیک بود.